اندیشکده راهبردی تبیین - تحولات مصر

آقای السیسی که در مصر حاکم است، با آقای حفتر مراوداتی دارد و حتی دیدارهایی هم با هم داشته‌اند و آقای السیسی در واقع با آقای حفتر هم‌فکر و هم‌نظر است و از ایشان که یک ژنرال بازنشسته است و 20 سال از عمر خود را در آمریکا گذرانده، حمایت می‌کند و خواستار این است که همانطور که خود مورد حمایت عربستان بوده است ایضا آقای حفتر تحت حمایت عربستان درآید و حاکمیت لیبی را در دست بگیرد.

در هر کشوری که در آن دیکتاتوری صورت می‌گیرد، مردم در کشورهای همسایه پایگاه می‌زنند. اگر بنا باشد که هر مخالفی نیروهای خود را به کشور همسایه ببرد، لذا مناسب‌ترین کشور برای مخالفان مصری، لیبی است. بنابراین بهترین کار برای حکام مصر این است که مارک داعش و تروریسم را به مخالفینی که لیبی رفته و فضایی برای فعالیت پیدا کرده‌اند بچسبانند تا هر وقت که خواستند آن‌ها را سرکوب نمایند.

شخصیت آقای حمدین صباحی به‌عنوان رهبر جریان ناصری در مصر و گذشته ایشان به‌عنوان یک عضو پارلمان مصر که همیشه مخالف حسنی مبارک بوده است، به وی اجازه نمی‌دهد تا به‌عنوان یک نامزد انتخاباتی دست به تبانی بزند تا چنین نشان داده‌شود که رقابتی وجود دارد و در نهایت آقای السیسی رئیس جمهور شود. بنده (دکتر مهتدی) معتقدم که آقای حمدین صباحی زمانی که خود را نامزد کرد کاملا جدی بود و اکنون نیز تبلیغات و رقابت انتخاباتی ایشان بسیار جدی است.

سکوت آمریکا به نوعی رسمیت بخشیدن به انتخابات مصر است. اکنون حمایت آمریکا از مصر و انتخابات این کشور نتیجه نمی‌دهد. در حالی که عدم حمایت نتیجه بخش است. به همین دلیل سکوت آمریکا به معنی عدم حمایت نیست. بلکه بر اساس ضرورت، شیوه‌های حمایتی تغییر پیدا کرده است.

اگر شما از لحاظ دولتی و حکومتی بخواهید نگاه کنید، ارتباط اخوان با روسیه خیلی مشکلی ندارد؛ اما اگر بخواهید به عنوان یک جنبش نگاه کنید، تصور می‌کنم که هم‌چنان این ملاحظه که امکان کار با روسیه به مراتب سخت‌تر از غرب و آمریکایی‌ها باشد،‌ در درون لایه‌های سنتی اخوان وجود دارد.

برآورد من این است که مصر در یک دوره‌ی انتقالی قرار گرفته و در یک دوره از آنارشیسم سیاسی قرار دارد. مصر مسلماً به دامن لائیک و به دامن غرب پناه نخواهد برد. مصری‌ها یک دوره 40 ساله‌ی همپیمانی با غرب را سپری کردند. در این دوره‌ی انتقالی ارتش تلاش می‌کند که مصر را مدیریت کند.

انقلابیون مصر اهداف والایی را دنبال می‌کردند که این اهداف نیز تحقق پیدا نکردند. به‌عنوان مثال می‌توان به عدم لغو معاهده کمپ‌دیوید اشاره داشت که مسئولین مصری و شخص محمد مرسی عزم جدی برای انجام این کار نداشتند. همچنین اگرچه در طی انقلاب خلل‌هایی در صدور گاز این کشور به اسرائیل رخ داد، اما مرسی صادرات گاز مصر را به اسرائیل ادامه داد.

Noskhe Jadid

آخرین مطالب