اندیشکده راهبردی تبیین - سیاسی

امروز کشورهای آسیایی یکی از مهم‌ترین مراکز تولید ثروت در دنیا هستند. همه کشورها سعی در توسعه روابط خود با این حوزه می‌کنند تا بتوانند از فرصت‌های اقتصادی‌ای که در آن ناحیه فراهم است، استفاده کنند. ایران به‌عنوان یکی از کشورهای دارنده بیشترین منابع انرژی و نیز دارای اهمیت استراتژیک، جایگاه مهمی برای کشورهای این حوزه دارد. در ادامه مهم‌ترین حوادث رخ داده در روابط دوجانبه ایران و برخی کشورهای مهم‌تر منطقه آسیای شرقی و جنوب شرقی در سال 94 مرور می‌گردد.

متنی که در ادامه می‌آید، حاصل گفتگوی اندیشکده راهبردی تبیین با جناب آقای دکتر رضا سراج، تحلیلگر مسائل راهبردی و رئیس اندیشگاه آفاق انقلاب اسلامی پیرامون سفر اخیر جناب آقای روحانی به اروپا است که به علت طولانی بودن مصاحبه، متن آن در دو بخشِ مجزا خدمت خوانندگان عزیز ارائه می‌شود. هم‌اکنون بخش دوم و پایانی این گفتگو را با هم می‌خوانیم.

متنی که در ادامه می‌آید، حاصل گفتگوی اندیشکده راهبردی تبیین با جناب آقای دکتر رضا سراج، تحلیلگر مسائل راهبردی و رئیس اندیشگاه آفاق انقلاب اسلامی پیرامون سفر اخیر جناب آقای روحانی به اروپا است که به علت طولانی بودن مصاحبه، متن آن در دو بخشِ مجزا خدمت خوانندگان عزیز ارائه می‌شود. هم‌اکنون بخش نخست این گفتگو را با هم می‌خوانیم.

روابط مشارکتی راهبردی ایران و چین، حوزه‌های سیاسی، اقتصادی، امنیتی- دفاعی، انسانی و فرهنگی، امور منطقه‌­ای و بین­‌المللی و نهایتاً امور اجرایی را در برمی‌گیرد. در تفکر راهبردی چین، ایران به‌عنوان یک قدرت درحال خیزش و باثبات تلقی می­‌شود که به­‌واسطه برخورداری از موقعیت راهبردی در غرب آسیا، از منزلت ویژه­‌ای در طرح­های راهبردی چین برخوردار است.

همانندسازی‌ها و تکرار گزاره «برای اینکه ایران به نقطه‌ای همانند کره شمالی نرسد...» برای آن صورت می‌گیرد که با ترویج ایران‌هراسی جهت اقناع افکار عمومی، زمینه‌ی اقدامات بعدی شامل تحریم، توجیه اقدامات نظامی نظیر فروش سلاح یا حضور مستقیم نظامی در منطقه غرب و شرق آسیا و گسترش حوزه و عمق نفوذ برای مدیریت تحولات این دو منطقه را در میان نخبگان و توده‌ها- در سطح داخلی، منطقه‌ای و بین‌المللی- فراهم نمایند و این مسئله را نیز بهانه‌ای برای تلاش به منظور تغییر رفتار ایران قرار دهند و بدین ترتیب، زمینه‌های برخورد با ایران را در صورت مقاومت احتمالی، آماده سازند.

به نظر می‌رسد یکی از اهداف آمریکا از مدیریت تنش بین ایران و عربستان در این برهه کنونی، به سرانجام رساندن اهداف منطقه‏‌ای خاص خصوصاً در خصوص بحران سوریه باشد. به باور آمریکایی‌ها، تداوم رفتار عربستان یعنی رفتار پرخاش‌گرایانه آن در منطقه، به روند صلح سوریه آسیب می‌رساند و این اقدام، تنها در راستای منافع رقباي كاخ سفيد از جمله ايران و روسیه است که آن‌ها را به تنها بازیگران مؤثر و فعالِ عرصه سوریه تبدیل می‌کند.

نقطه تمایز جنبش مقاومت مردم ایران با جنبش‌های مقاومت همچون فرانسه و الجزایر در این امر است که جنبش مقاومت ایران باوجود نقش‌آفرینی در قبل از پیروزی انقلاب اسلامی، بعدازآن نیز باقدرت و قوت بیشتری در قالب سازمان بسیج تداوم پیدا کرده است و در میادین مهمی همچون جنگ تحمیلی و بعدازآن حضوری فعال داشته است درحالی‌که جنبش‌های دیگر با کسب پیروزی به‌تدریج به حاشیه رانده‌شده‌اند.

رفتارهای سعودی‌ها در حوزه داخلی و خارجی همواره با ابتدایی‌ترین معیارهای حقوق بشری در تضاد قرار داشته است. اعدام‌های گسترده بدون برگزاری دادگاه‌های عادلانه، عدم حق دفاع، حمله به یمن و کشتار هزاران یمنی بیگناه، استفاده از بمب‌های خوشه‌ای در یمن، لشکرکشی به بحرین و سرکوب مردم این کشور، حمایت از تروریست‌ها و... همگی حکایت از بیگانگی آل‌سعود با مفهوم حقوق بشر دارد. اما نقش و نفوذ دلارهای نفتی عربستان در مجامع بین‌المللی باعث شده است تا این نهادهای حقوقی تنها به محکومیت ظاهری اقدامات عربستان بسنده کنند.

زیست‌جهان اصلی ایران، جبهه مقاومت است. حال اگر به هر دلیل، دولت جدید قصد نزدیکی به غرب را داشته باشد، نباید نشانه‌هایی از بی‌توجهی به اصلی‌ترین مواردی که موجب تفکیک این زیست‌جهان با غرب شده است، مشاهده شود. به نظر در شرایط کنونی، فلسطین در میانه‌ی دیپلماسی صهیونیست‌ستیزانه‌ی دولت روحانی (در چارچوب همان اظهار نظرات رسانه‌ای)، جایگاه قابل‌توجه و اصلی را دارا نیست.

سیاست خارجی آمریکا در دوران 8 ساله تصدی‌گری جورج بوش در قبال ایران همواره بر ادبیات تندِ ستیز و تقابل تأکید داشت. این رویکرد خصومت‌آمیز در سه محور خلاصه می‌شد: جنگ علیه ترور و قرار گرفتن ایران در محور شرارت، تکثیر سلاح‌های کشتار جمعی و نهایتاً مخالفت با برنامه هسته‌ای ایران.

Noskhe Jadid

آخرین مطالب